Een nieuwe onderzoek gooit een bom onder een van de meest gebruikte argumenten in de bosbouwsector. Beheerde bossen zijn klimaatvriendelijk, luidt de redenering, want gekapte bomen worden vervangen door nieuwe. Technisch klopt dat. Maar onderzoekers van de Universiteit van Lund hebben nu gemeten wat er intussen verloren gaat. En het verschil is groter dan iemand voor mogelijk hield. (Bron: The Conversation)
Oerbossen in Zweden slaan 78 tot 89 procent meer koolstof op dan productiebossen. Dat verschil is groter dan de totale fossiele uitstoot van Zweden sinds 1834. Niet per jaar. Cumulatief. Alles wat Zweden in bijna twee eeuwen industrie heeft uitgestoten, past in de koolstofkloof tussen een oerbos en een plantage.
De grootste verrassing zit onder de grond. ‘Het meest verrassende resultaat zijn de grote hoeveelheden koolstof in de bodem van oerbossen’, zegt onderzoeker Anders Ahlström van de Universiteit van Lund. ‘Die zijn even groot als alle koolstof in beheerde bossen. Bomen, dood hout én bodem samen.’ Modern bosbeheer in Zweden werkt via kaalslag: alles wordt gekapt, de bodem omgeploegd, greppels gegraven om water af te voeren. Na 80 tot 120 jaar gaat de bijl er weer in. De bodem herstelt nooit volledig. Een oerbos stapelt koolstof op in dode bomen, in mos en schimmelnetwerken, laag voor laag, decennium na decennium. En diep in de grond, waar geen ploeg ooit komt.
Dat raakt direct aan de Nederlandse klimaatboekhouding. Nederland importeert grote hoeveelheden Zweeds hout, deels als biomassa voor energiecentrales, deels als bouwmateriaal. Die import telt mee in de duurzaamheidscijfers. Maar als het bos dat dat hout leverde 83 procent minder koolstof vasthield dan een intact oerbos, klopt de rekening niet.
De oerbossen van Zweden worden sneller gekapt dan de Amazone. Slechts 6 procent van het Zweedse bosareaal is wettelijk beschermd. De huidige Zweedse regering bezuinigde de afgelopen jaren op natuurbescherming en voerde in Brussel lobby voor het eigen kaalslagmodel.
Een boom die vier eeuwen staat, vertelt een ander verhaal dan een boom die tachtig jaar mag leven. Het eerste verhaal is ook het betere klimaatverhaal. Ook dat moeten we meenemen in ons repertoire om het leven leefbaar te houden: behoud de Zweedse oerbossen.
Bron: The Conversation
