๐๐จ๐ง๐๐๐ซ ๐๐ ๐ฌ๐ญ๐๐ฎ๐ง ๐ฏ๐๐ง ๐ฉ๐ซ๐๐ค๐ญ๐ข๐ฌ๐๐ก ๐ ๐๐ฌ๐๐ก๐จ๐จ๐ฅ๐๐๐ง ๐ฐ๐จ๐ซ๐๐ญ ๐๐๐๐๐ซ๐ฅ๐๐ง๐ ๐ง๐ข๐๐ญ ๐๐ฎ๐ฎ๐ซ๐ณ๐๐๐ฆ
Klimaatbeleid wordt populairder als het dichtbij komt. Geen wereldbol, maar een lagere energierekening. Geen abstract doel, maar een groenere straat. Dat is de brug die Nederland nodig heeft, blijkt uit het Nationale Kiezersonderzoek van juni.
Gratis of goedkoper openbaar vervoer werkt voor het klimaat en voor de portemonnee. Ook de rekening bij vervuilende bedrijven leggen kan op brede steun rekenen: 82 procent van de Nederlanders vindt de kosten van klimaatbeleid oneerlijk verdeeld tussen burgers en bedrijven. Zulke maatregelen overbruggen de kloof die het klimaat inmiddels vormt.
Die kloof is diep. Praktisch en theoretisch geschoolden staan op dit onderwerp verder uit elkaar dan op asielbeleid. Sinds 2021 groeide de polarisatie, terwijl het belang dat mensen aan klimaatbeleid hechten juist afnam.
Opleiding blijkt de sterkste voorspeller van je klimaatstandpunt. De theoretisch opgeleiden vinden vaker dat het beleid niet ver genoeg gaat. Kennis over klimaatverandering verklaart dat verschil maar voor een vijfde, blijkt uit onderzoek van socioloog Kjell Noordzij en collegaโs van de Erasmus Universiteit. De rest zit dieper.
Klimaat is een kwestie van identiteit geworden. Wie tegen migratie is, is vaak ook tegen klimaatmaatregelen. Wie zich zorgen maakt over het klimaat, is vaak mild over migratie. โLinksโ betekent tegenwoordig vooral pro-klimaat, โrechtsโ vooral anti-klimaat.
Die identiteit werkt door tot in de koffie met havermelk. Theoretisch geschoolden laten graag zien dat ze de juiste keuzes maken. Juist dat eco-vertoon roept bij praktisch geschoolden weerstand op. Noordzij schrijft: โOnder praktisch geschoolden leeft het idee dat zij door een groep met een hogere sociale status een manier van leven krijgen opgedrongen.โ Ook overheidscampagnes sluiten daar zelden bij aan.
Concreter werkt beter. In een onderzoek onder ruim drieduizend Nederlanders kregen mensen een flyer over de warmtetransitie te zien. Wie las over energiebesparing, steunde het project vaker dan wie las over klimaatdoelen. Vooral bij mensen die zich minder zorgen maken over het klimaat maakte dat verschil.
Ook de plek telt mee. De Rotterdamse onderzoekers adviseren gemeenten om bijeenkomsten te ontdoen van elitaire statussignalen. Liever een buurthuis dan het gemeentehuis, en iemand uit de wijk aan het woord in plaats van een wethouder.
De brug is te bouwen, maar niet met wereldbollen. Wie het klimaatbeleid wil redden, laat het eerst landen in het gewone leven. Zonder de steun van praktisch geschoolden wordt Nederland niet duurzaam.
Bron De Correspondent, Jelmer Mommers ://lnkd.in/esa4_2Vu
