Recent onderzoek laat zien dat 80-89% van de wereldbevolking zich wel degelijk zorgen maakt over klimaatverandering en wil dat er actie wordt ondernomen. Velen van hen zouden er 1% van hun inkomen voor over hebben om dit mogelijk te maken.
De redenen waarom de ‘stille meerderheid’ actie wil zien, zijn uiteenlopend. The Guardian (zie bron in commentaar) heeft lezers gevraagd wat ze van de uitkomsten van het onderzoek vinden, waarom ze de klimaatcrisis belangrijk vinden en welke acties ze zouden willen zien.
De 46-jarige Michael Robert Jackson, pediatrisch radioloog uit Edinburgh, ziet de klimaatcrisis als de belangrijkste gezondheidsuitdaging van deze tijd. Hij vindt dat er een progressieve koolstoftax moet komen.
Ahmet Bulutoglu, een gepensioneerde Londenaar, maakt zich vooral zorgen over de toekomst van zijn dochter en eventuele kleinkinderen. Volgens hem zijn levensstijlveranderingen niet zo nuttig, behalve als je bij de top 1% rijkste mensen hoort. Dit sentiment wordt gedeeld door Mikael uit Zweden, Francis, een 19-jarige uit Georgia, en Emma, een 29-jarige Parijse. Ze vinden dat persoonlijke actie weinig zin heeft zolang machthebbers en miljardairs de lucht vervuilen met rook, gif in de oceanen dumpen en met hun privévliegtuigen te vliegen. Hoewel Emma wel haar eigen gedrag heeft veranderd door geen vlees meer te eten en niet te vliegen, vindt ze het zuur als miljardairs niets doen.
Volgens Ahmet is de enige manier om die mensen, bedrijven en de overheid te bereiken, de straat op gaan en protesteren. Hij is verbaasd dat niet meer mensen dit doen. Daarom vindt hij dat het onderzoek niet moet vragen of mensen geld zouden willen geven voor klimaatactie maar waarom ze niet protesteren en wat daaraan gedaan kan worden.
Een gepensioneerd inwoner van Washington schaamt zich voor wat er in de VS gebeurt. Hij vindt het goed dat zoveel mensen vinden dat er actie moet komen maar vraagt zich af wie er echt bereid is om zijn gedrag te veranderen of om belastinggeld af te staan om landen te helpen die zelf nauwelijks schuld hebben aan de klimaatcrisis.
Darya Allen-Attar, die haar huis verloor bij de branden in Californië, zegt dat het belangrijk is om fossiele bedrijven wettelijk en politiek verantwoordelijk te houden voor hun misdaad tegen de mensheid en de planeet. Kathryn Riss uit New Jersey is het hiermee eens en zet zich daarom in om een wet in haar staat aangenomen te krijgen die bedrijven boetes op kan leggen die gebruikt kunnen worden voor weerbaarheidsinitiatieven.
Voor Glenn Campbell, medisch schrijver uit Ohio, is het overduidelijk dat de klimaatchaos alles wat ons lief is, bedreigt. Hij vindt het essentieel om te stemmen en je politiek te engageren naast alle persoonlijke stappen die je kunt zetten.
Bron
