Louise Lancaster (58) was een van de vijf Britse activisten van Just Stop Oil die in juli 2024 veroordeeld werden tot vier of vijf jaar cel. In 2022 had ze meegedaan aan de vreedzame blokkade van de M25 snelweg. Sinds haar veroordeling houdt ze een dagboek bij van haar ervaringen in de gevangenis. Ze deelt passages uit haar dagboek in The Guardian.
Tijdens de rechtszaak mochten de beklaagden niets zeggen over de klimaatineenstorting om hun acties te verdedigen. Ook werd tegen de jury gezegd dat ze elk bewijs voor de klimaatcrisis moesten negeren. Toch voelde Louise zich heel kalm worden bij de gedachte dat ze tijdens de rechtszaak iets over de crisis zou kunnen zeggen.
Hoewel het contact met de andere beschuldigden bijna onmogelijk was tijdens de weken van de rechtszaak, ontving Louise wel veel steun van buitenaf in de vorm van berichten, brieven en artikelen die werden opgestuurd. Op een van de dagen zaten elf mensen buiten het gerechtsgebouw met borden waarop stond: ‘Juryleden hebben het volste recht iemand vrij te spreken op grond van hun geweten’. Zij werden gearresteerd.
De dag van de veroordeling was voor Louise het ergst. De rechter beschuldigde de activisten ervan fanatici te zijn die zich niets aantrekken van de rechten van anderen. Hoewel ze dit soort woorden al eerder over zich heen had gekregen, deed het haar toch veel pijn. Af en toe moest ze in haar cel gaan liggen om het bonken van haar hart te kalmeren. ‘Ik heb gehandeld uit liefde om de aandacht te vestigen op het gevaar voor de mensheid en de verantwoordelijkheid van de regering’, schrijft ze hierover.
De straffen zijn de langste ooit gegeven aan vreedzame demonstranten in het VK. Een rapporteur van de VN, die bij de zaak aanwezig was, zei dat ‘de straffen niet acceptabel zijn in een democratie’.
In haar dagboek vertelt Louise over de contacten met de andere gevangenen en hoe haar dagelijks leven eruit ziet. Recent kwam een bezorgde vriendin langs in de gevangenis die zich afvroeg of ze niet lastiggevallen werd daar. Louise schrijft: ‘Eigenlijk heb ik in de gevangenis meer mensen gevonden die me accepteren en begrijpen dat we ons moeten organiseren om iets tegen de klimaatchaos te doen en onze systemen te veranderen, dan in mijn gemeenschap buiten deze muren.’
Bron:
