Na maanden van politiek getouwtrek heeft president Donald Trump zijn langgekoesterde wens vervuld: ‘The One Big, Beautiful Bill’ is goedgekeurd door zowel de Senaat als het Huis van Afgevaardigden. De omvangrijke begrotingswet, inmiddels ondertekend door Trump, markeert een forse koerswijziging in het Amerikaanse klimaatbeleid.
De wet is omstreden. Niet alleen omdat zij de Amerikaanse staatsschuld verder laat oplopen en sociale vangnetten aantast, maar ook omdat ze een harde klap uitdeelt aan de klimaatagenda van Trumps voorganger Joe Biden. De Inflation Reduction Act (IRA), waarmee onder Biden ruim $370 miljard werd vrijgemaakt voor klimaatmaatregelen, wordt in de kern ontmanteld.
Zo verdwijnen belastingvoordelen voor de aanschaf van elektrische auto’s, wat kan leiden tot tientallen miljoenen minder verkochte elektrische auto’s en bestelwagens in de komende jaren. Ook de hernieuwbare energiesector wordt geraakt. Waar de IRA belastingkredieten tot 2034 garandeerde voor zonne- en windprojecten, moeten nieuwe projecten nu binnen een jaar starten om nog in aanmerking te komen. Zonder federale steun zal de pijplijn van nieuwe projecten naar verwachting krimpen, aldus het onafhankelijke REPEAT Project van Princeton University. Door de afschaffing van belastingvoordelen voor lage-emissieproductie dreigt de VS bovendien de mondiale race om groene industrie te verliezen aan Europa en China.
Tegelijkertijd is de wet een warm welkom terug voor fossiele brandstoffen. Er komen nieuwe concessies voor olie- en gasboringen, onder meer in de Golf van Mexico en natuurgebieden in Alaska. Ook het moratorium op steenkoolwinning wordt beëindigd.
Volgens het REPEAT Project zal door de Amerikaanse uitstoot in 2030 door de door Trump getroffen maatregelen nog slechts 20 procent onder het niveau van 2005 liggen — fors minder dan het eerdere doel van 50 tot 52 procent. Dat betekent dat emissies in 2024 tot en met 2030 nog nauwelijks zullen worden teruggebracht.
Trump zal hier vermoedelijk geen moment van wakker liggen. In het verleden heeft hij klimaatverandering herhaaldelijk ontkend, of de rol van de mens daarin openlijk in twijfel getrokken. Steeds waarschuwde hij dat de energietransitie te kostbaar zou zijn voor de Amerikaanse economie. Maar goedkoop is in dit geval duurkoop: talloze studies tonen aan dat de kosten van nietsdoen op termijn vele malen hoger uitvallen dan tijdige investeringen in emissiereductie en klimaatadaptatie. Met het terugdraaien van klimaatbeleid kiest Trump voor korte-termijnpolitiek die een hoge rekening doorschuift naar toekomstige generaties — zowel ecologisch als economisch.
