Hoogleraar transitiekunde Jan Rotmans schrijft op Linkedin: 'Tata Steel kan op de wereldmarkt niet concurreren met China en India, die goedkoper en efficiënter produceren. Tata maakt hoogwaardig staal, maar dat is ook duurder in een lastige markt. Daarnaast moet Tata Steel ook schoner produceren, om aan de wetgeving te voldoen. Dat lukt nog niet erg, maar kost forse investeringen, die niet voorhanden zijn.
Tenslotte moet Tata Steel ook duurzaam gaan produceren en groene staal maken. Dat kan met groene waterstof, maar kost zo’n tien miljard aan investeringen de komende 10-15 jaar. Helaas is Tata daar te laat mee begonnen, andere landen zoals Zweden zijn al veel langer bezig met groene staal en hebben een grote voorsprong.
Tata Steel is te laat met schoner en duurzamer produceren in een hevig competitieve markt. Zonder staatssteun kan het bedrijf niet, maar ook met staatssteun is het onbegonnen werk.
Ik begrijp het sentiment over Tata Steel, gezien de historie en betekenis voor de regio. Maar dit is een ‘lost case’, Tata Steel transformeerde te laat en te traag en betaalt daarvoor nu de prijs. Wel is het van strategisch belang dat we de staalindustrie behouden in Europa, maar dan alleen in landen die een duurzame voorsprong hebben met groen staal, zoals Zweden, Duitsland, Frankrijk en Spanje.
In Nederland heeft de staalindustrie geen toekomst, dat is het evolutionaire karakter van een transitie: niet de grootste bedrijven overleven, ook niet de slimste, maar de weest wendbare en veerkrachtige bedrijven.'
Jan Rotmans: https://lnkd.in/p/eZu77a4i
'Het net sluit zich om Tata Steel': https://npo.nl/start/video/rutgers-lobby_15/meer-informatie
