Stoppen met die idiote modellenwerkelijkheid uit de klimaatwet’, schreef voormalig minister Mona Keijzer op X, direct nadat bekend werd dat het klimaatpanel IPCC zijn meest extreme scenario loslaat. Het klimaatprobleem leek opgelost. Maar Maarten Keulemans, wetenschapsredacteur van de Volkskrant, legt precies uit waarom die conclusie niet klopt.
Het nieuws waarop Keijzer reageert, is reëel. De rekengroep die het IPCC van emissiescenario’s voorziet, heeft de scenario’s aangepast. De nieuwe liggen dichter bij elkaar: het slechtste geval is minder slecht geworden, het beste geval minder goed. Het oude hoogste scenario ging uit van een verdrievoudiging van broeikasgasuitstoot, met opwarming tot tegen de 6 graden in 2100.
De groep oordeelt nu dat die uitstootgroei ‘implausibel’ is geworden, dankzij goedkopere duurzame energie en klimaatbeleid.Het nieuwe ongunstigste geval komt neer op 3,5 graden in 2100. ‘Bij 8,5 staat de hele wereld ongeveer in brand. Zó erg wordt het gelukkig niet’, zegt hoogleraar bosbouw Gert-Jan Nabuurs van Wageningen Universiteit.
Maar wie daarin leest dat het klimaatprobleem is opgelost, mist dus de helft van het bericht. Want tegelijk verdwijnt ook het meest optimistische scenario. Een wereld die rond 2050 stopt met CO2-uitstoot is buiten bereik geraakt. We zitten op 1,4 graden opwarming. De grens van 1,5 graden is een herinnering geworden, geen doelstelling meer. Hoogleraar klimaatverandering Heleen de Coninck van de TU Eindhoven: ‘We hadden niet verwacht dat 1,5 graad opwarming al zoveel effect zou hebben. Elk rapport weer wordt duidelijk dat het niet meevalt.’
Het aanpassen van het zwartste hashtag#scenario betekent niet dat de rest meevalt. Hoogleraar zeespiegelstijging Roderik van de Wal van de Universiteit Utrecht: ‘Ook de ondergrens gaat omhoog en we krijgen dus onherroepelijk met ernstige problemen te maken.’
De komende decennia lopen de scenario’s nauwelijks uiteen. Of de poolkap ijsvrij raakt in 2055 of 2065 verdwijnt in de ruis van het toeval. De golfstroom kan evengoed stilvallen, alleen iets later. Later deze eeuw worden de gevolgen schrijnend. Hittegolven die nu eens per vijftig jaar voorkomen, slaan bij 2 graden al eens per drie jaar toe. Droogten verdubbelen.
Voor Nederland verandert het beeld van de zeespiegel het meest. De dreiging van meer dan 3 meter stijging in 2130 verdwijnt, de middenprognose wijst op een halve meter extra eind deze eeuw. Minder alarmerend, niet geruststellend. Atmosfeerwetenschapper Bart Verheggen van het KNMI: ‘We zien nu al extremen, voor neerslag, die we pas rond 2050 hadden verwacht.’
De richting blijft: streven naar 1,5 graden, voorbereiden op 3. Nabuurs sluit af: ‘Klimaatverandering is niet voorbij. Het is nog maar net begonnen.’
Bron: Maarten Keulemans, de Volkskrant, https://lnkd.in/e2dR8jTu
