Door de toename van CO2 groeien planten sneller, maar leveren ze ook minder essentiële voedingsstoffen. Hierdoor kan een maaltijd die vroeger gezond was in de toekomst tekortschieten. Dit blijkt uit meta-analyse van verschillende internationale studies door de Universiteit Leiden.
Gemiddeld daalt het gehalte aan belangrijke stoffen zoals ijzer, zink en eiwit in gewassen met ongeveer 4 procent, maar in sommige gewassen kan dit oplopen tot 40 procent. Het caloriegehalte stijgt juist, en er zijn ook aanwijzingen dat het gehalte schadelijke stoffen toeneemt.
De wereld is voornamelijk afhankelijk van een klein aantal basisgewassen, zoals rijst en tarwe. Juist deze gewassen verliezen door de toename van CO2 hun voedingswaarde. Dit kan leiden tot verborgen honger waarbij mensen wel genoeg calorieën maar niet genoeg micronutriënten binnen krijgen. Een gebrek aan deze voedingsstoffen heeft groeistoornissen, verminderde weerstand en chronische ziekten als gevolg. Het onderzoek toont daarmee aan dat voedselzekerheid niet alleen draait om het produceren van voldoende calorieën, maar ook om wat er precies inzit.
De onderzoekers gebruikten 350 parts per million (ppm) CO₂ als historisch uitgangspunt en vergeleken dit met wat er gebeurt bij 550 ppm, een niveau dat deze eeuw waarschijnlijk al bereikt wordt. Zelfs bij het niveau van vandaag, 425 ppm, ligt de voedingswaarde van allerlei gewassen al lager dan bij 350 ppm, aldus de onderzoekers. Dit betekent dat ons voedsel ook nu al minder gezond is dan aan het eind van de vorige eeuw.
Ook in kassen speelt dit probleem. Hierin wordt het CO₂-gehalte vaak verhoogd om meer opbrengst te genereren. Het gevolg hiervan is dat de kasplanten minder mineralen opnemen, terwijl kassen vaak worden gezien als een belangrijk onderdeel van de voedselvoorziening. De onderzoekers pleiten er daarom voor om bij landbouwbeleid en innovatie meer naar voedingszekerheid (genoeg voedingsstoffen) dan naar voedselzekerheid (genoeg voeding beschikbaar) te kijken.
Volgens de onderzoekers kunnen snelle emissiereducties het grootste deel van het voedingsverlies voorkomen. Bij beleid dat ervoor zorgt dat de temperatuurstijging onder de anderhalve graad blijft, kan het verlies beperkt blijven en zelfs teruggedraaid worden. Het beperken van de CO₂ uitstoot is daarmee niet alleen een klimaatmaatregel, maar ook een investering in onze gezondheid.
Bron: Duurzaam Nieuws
