Lucht pompen in een lekke band. Dat doen we volgens econoom Mathijs Bouman als we ons enerzijds aanpassen aan de klimaatontwrichting, maar anderzijds gewoon met die ontwrichting blijven doorgaan. Uit zijn FD-column:
'Adaptatie in plaats van preventie was altijd al een slechte strategie. Aanpassen aan ongetemde klimaatverandering wordt onvergelijkbaar veel duurder dan een snelle energietransitie. Maar met onheil voorkomen valt politiek niet te scoren. En de fossiele lobby zaaide telkens net genoeg twijfel over klimaatverandering en de rol van de mens daarbij, om de hardste maatregelen te voorkomen. ‘Het is te laat, we kunnen er weinig meer aan doen’, zeggen dezelfde twijfelaars nu. ‘We moeten ons gewoon aanpassen aan het nieuwe klimaat’.
Vals sprookje
Sinds deze zomer weten we dat adaptatie een vals sprookje is. Droogte, branden, overstromingen, noodweer, hittedoden: klimaatverandering zorgt niet voor graduele verandering, maar voor regelrechte rampen. De aarde wordt niet alleen warmer, maar vooral veel woester. Het idee dat je daar met wat wateropslag, hitteprotocollen en hogere dijken een adequaat antwoord op geeft, is potsierlijk.
Preventie is nog steeds de enige zinvolle oplossing. Minder uitstoot betekent minder opwarming. Aanpassen moet ook. Maar zolang de emissies niet onder controle zijn, is dat als lucht pompen in een lekke band.'
