Hooggelegen bergdorpen in de Himalaya zijn geen ideale plek om boer te zijn. Er is maar één kans per seizoen om iets te verbouwen, en door klimaatverandering zijn de gletsjers waar de boeren van afhankelijk zijn voor hun watervoorziening weggesmolten. ‘Generaties lang fungeerden kleine gletsjers direct boven de valleien als bevroren watertorens, die het water de hele winter vasthielden en het vrijgaven precies wanneer de landbouw in het voorjaar begon,’ legt Lobzang Fardod uit, lid van een lokaal waterbeheercomité in Ladakh, een dunbevolkte streek in het noorden van India.
De verdwijnende gletsjers hebben er toe geleid dat enkele bergdorpen in Ladakh een paar jaar geleden begonnen om zelf ijsreservoirs aan te leggen. Tijdens de winter werd water van hoger op de berg via een pijpleiding naar beneden gebracht en in de lucht gespoten om te bevriezen en zo kunstmatige ijstorens te maken. De ijstorens waren succesvol, maar het was een nachtmerrie om ze op te bouwen. Als de temperatuur te snel onder de min 20 graden zakte, bevroren de pijpleidingen waardoor het systeem kapot ging. Om dit tegen te gaan, moest een team van vier of vijf boeren in de winter hoog in de bergen bij de bron kamperen om de leidingen in de gaten te houden en ze met heet water te ontdooien.
De ijstorens waren ook inefficiënt. Doordat het water constant stroomde, ontdooide eerder gevormd ijs op warmere dagen. Leh, de hoofdstad van Ladak, is nu een centrum voor innovatieve, lokaal ontwikkelde waterbouwkundige projecten geworden. Hier is in samenwerking met het bedrijf Acres of Ice een nieuw systeem ontwikkeld dat de ijsproductie heel precies kan controleren.
Het systeem wordt een Automated Ice Reservoir (AIR) genoemd. Het water komt vanuit de bergen naar beneden waar het als een ‘enorme fontein’ de lucht in wordt gespoten, legt Dr. Suryanarayanan Balasubramanian, oprichter van Acres of Ice, uit. De hoeveelheid water wordt gereguleerd met een weerbestendige bedieningskast op zonnepanelen en een batterij. Een weerstation houdt de omstandigheden in de gaten. Als de temperatuur te snel zakt of het water te koud wordt, wordt de watertoevoer bovenaan automatisch afgesloten en de leiding geleegd. Volgens Balasubramanian is het systeem ook efficiënter en zet het bijna al het afgeleide water om in ijs: ‘het systeem wacht precies lang genoeg totdat die laag waterdruppels volledig bevriest, afhankelijk van de huidige wind en luchtvochtigheid, en sproeit het water dan opnieuw.’
Hoewel het systeem automatisch is, kunnen de dorpsbewoners het altijd handmatig aanpassen. Afgelopen winter is het systeem op 10 plekken getest. De uitdaging is nu om met hetzelfde systeem meerdere ijsreservoirs te maken.
De boeren zijn in ieder geval enthousiast, zoals boer Gutme angeeft: ‘Ik ben een boer en land is alles was ik heb om te overleven. Ik snap de technologie niet, maar ik weet wel dat ik water heb om mijn gewassen te laten groeien.’
Bron: BBC
