40.000 deelnemers aan de Klimaatmars. Zo weinig? Vraag ik me af als boomer van 69. Zijn er echt maar zo weinig mensen bereid om de straat op te gaan voor een beter klimaatbeleid? Na alle bosbranden, hittegolven en een ingestorte gletsjer zou je toch verwachten dat 'men' wel begrijpt dat het niet eeuwig 2 voor 12 blijft en dat het nu of nooit is! Maar blijkbaar niet - een zure gedachte.
Op Linkedin lees ik gelukkig veel blije en optimistische berichten van mensen die er bij waren. Die 40.000 wel veel vinden en er trots op zijn. Zoals Merel Fiets bijvoorbeeld, voorzitter van de Jonge Klimaatbeweging, ze schrijft: 'Wat een lieve mensen allemaal! We waren met 40.000+! Dit weekend was de Klimaatmars. En jeetje, wat een dag.'
Namens de organisatie overhandigde Merel de eisen aan klimaatminister Stientje van Veldhoven en de klimaatwoordvoerders uit de Tweede Kamer. Ze schrijft verder: 'Ze ontvingen de eisen goed. Nu nog een meerderheid vinden en écht aan de slag. Want de klimaatcrisis is nu. Dat is deze zomer wel duidelijk geworden.
Daarna was het tijd voor een snel sprintje naar de Dam. Daar stond de pers klaar en werd ik onder andere geïnterviewd door Radio 1, NOS en AT5. Op het podium spraken onder anderen Joyeeta Gupta met inspirerende en hoopvolle woorden en MEROL, met haar pakkende tekst: het feest is al voorbij, maar we dansen nog door.
Toen weer een kort sprintje naar voren, naar het kopspandoek van de mars. Jeetje hé, wat een hoop mensen. Het was zingen, dansen en leuzen roepen: Hoe laat is het? SolidariTIJD! Er waren zoveel mooie protestborden en spandoeken. Een paar persoonlijke favorieten: 'in mijn plaknacht-era!' en natuurlijk 'Holy moly, stop met olie'. In het jongerenblok, georganiseerd door de Jonge Klimaatbeweging was het goed feest met de muziek en knallende speeches op de fissafiets.
Op het Museumplein kwamen we met z'n allen weer samen. En terwijl iedereen langzaam binnenstroomde, stroomden die avond ook de berichten binnen: NOS Stories, het Achtuurjournaal, Het Parool, Vroege Vogels en veel meer. Wat ben ik trots dat we daar met zoveel mensen stonden. Jong en oud, uit alle hoeken van Nederland, met allemaal dezelfde boodschap: Neem de klimaatcrisis nou eindelijk eens serieus.
Deze zomer kwamen de gevolgen van klimaatverandering wel heel dichtbij, door de hitte, branden, en tekortkomingen van ons beleid. Dit weekend kwamen we in beweging. Met 40.000 mensen die laten zien dat klimaat niet van de agenda verdwenen is. Dat we nog steeds strijdbaar zijn. Dat we nog steeds eisen dat het anders kan. Ik ging de dag uit met zo'n sterk gevoel van hoop en strijdbaarheid, maar vooral blij dat er zoveel lieve mensen waren die zich lieten horen.'
Merel Fiets: dank voor je aanstekelijke, positieve bericht. Je optimisme doet me goed. Fijn dat er jonge mensen als jij zijn die ondanks de sombere vooruitzichten hoopvol blijven. Weet je, 40.000 is ook eigenlijk best veel.
