Door klimaatverandering worden steeds meer mensen wereldwijd geconfronteerd met ongezond hoge temperaturen en luchtvochtigheid, wat hun dagelijkse activiteiten sterk beperkt. Uit nieuw onderzoek, gepubliceerd in Environmental Research Health, blijkt dat het aantal uren waarin jongvolwassenen zich moeten beperken tot lichte activiteiten zoals vegen of rustig lopen sinds de jaren vijftig is verdubbeld naar 25 tot 50 uur per jaar. Voor mensen ouder dan 65 jaar is deze beperking nog veel groter: zij zijn gemiddeld 900 uur per jaar beperkt tot lichte activiteiten, een stijging van 50 procent ten opzichte van de jaren vijftig. Ouderen zijn extra kwetsbaar, omdat zij door hun leeftijd minder goed in staat zijn om hun lichaamstemperatuur te reguleren door minder te zweten.
De studie, uitgevoerd door Amerikaanse en Australische onderzoekers, combineert historische gegevens over temperatuur en luchtvochtigheid met modelberekeningen over de effecten op het menselijk lichaam. Hieruit komt naar voren dat niet alleen de temperatuur, maar ook luchtvochtigheid en windsnelheid bepalen hoe gevaarlijk de weersomstandigheden zijn. Op de heetste plekken ter wereld, met name in de tropen en subtropen, kunnen mensen tijdens de warmste uren van het jaar soms niet meer doen dan liggen of zitten. In sommige gebieden, zoals delen van de Golfstaten en Australië, vormt zelfs zitten in de schaduw met een lichte wind al een risico op hitteziekte. Toch lopen mensen in deze regio’s niet het grootste gevaar, omdat veel inwoners zich airconditioning kunnen veroorloven.
De onderzoekers hebben de hitterisico’s afgezet tegen de mate van ontwikkeling van een land, gemeten aan de hand van de Human Development Index. Landen als Cambodja, Thailand en Bangladesh scoren laag op deze index en kampen tegelijkertijd met extreme hittestress. In Cambodja is de periode waarin het leven van oudere inwoners door hitte wordt beperkt sinds de jaren vijftig met 686 uur toegenomen. Binnen landen zijn er grote verschillen: in India zijn de beperkingen het grootst op de Gangesvlakte en in de oostelijke laaglanden, terwijl hoger gelegen gebieden zoals de West-Ghats en de uitlopers van de Himalaya minder ernstig worden getroffen.
KNMI-onderzoeker Carolina Pereira Marghidan, die niet bij de studie betrokken was, bevestigt dat de resultaten een forse beperking laten zien. Zij werkt ook voor het klimaatcentrum van het internationale Rode Kruis en ziet in haar werk hoe hitte nu al de bewegingsvrijheid van mensen in tropische landen aantast. Volgens Marghidan is het effect van direct zonlicht, dat niet is meegenomen in het onderzoek, een belangrijke extra factor. Veel mensen in onzekere arbeidsomstandigheden, bijvoorbeeld in de informele sector, staan voor een moeilijke keuze: buiten fysiek werk doen en hun leven op het spel zetten, of thuisblijven en mogelijk zonder inkomen komen te zitten.
Bron: NRC
