De wereldwijde veehouderij is sinds 2006 sterk gegroeid en legt steeds meer druk op natuur en klimaat. Volgens een recente analyse van de campagnecoalitie Stop Financing Factory Farming is het aantal gehouden zoogdieren en pluimvee in twintig jaar met circa 50% toegenomen. (The Guardian)
Tegelijkertijd is het landbouwareaal voor veevoer met ongeveer een kwart uitgebreid. Deze ontwikkeling vergroot de druk op ecosystemen, met negatieve gevolgen voor biodiversiteit en klimaatverandering.
De stijgende vraag naar vlees komt op een moment dat landbouwgrond wereldwijd juist aan kwaliteit verliest. Inmiddels is een gebied ter grootte van Canada gedegradeerd, en die trend zet door. Ook watergebruik speelt een cruciale rol: ongeveer 90% van het water dat uit, vaak schaarse, natuurlijke systemen wordt onttrokken voor irrigatie, wordt ingezet voor de productie van veevoer.
Hoewel de uitstoot per kilo vlees in sommige gevallen is gedaald, wordt dit tenietgedaan door de groei van de sector. Volgens de FAO zijn de totale emissies uit veehouderij tussen 2001 en 2023 met meer dan 20% gestegen. Het totale aantal landbouwhuisdieren, geslacht of gebruikt voor melk of eieren, groeide van 61,8 miljard in 2006 naar 94,9 miljard in 2023—een toename van ruim 33 miljard dieren.
Daarnaast leidt de intensivering van veevoerproductie tot toenemend gebruik van kunstmest en grootschalige mestlozingen. Dit veroorzaakt zogenaamde ‘dode zones’ in zeeën, waar zuurstofgebrek het zeeleven vernietigt. De grootste hiervan, in de Golf van Mexico, beslaat een gebied ter grootte van de Amerikaanse staat Connecticut.
Volgens betrokken organisaties is een fundamentele omslag nodig, met name in dieetpatronen, financieringsstromen en investeringscriteria. Minder vleesconsumptie en het stoppen van investeringen in intensieve veehouderij—zoals de $1,23 miljard die ontwikkelingsbanken in 2024 verstrekten—worden gezien als essentiële stappen richting een duurzamer voedselsysteem en een duurzamere wereld.
