De meest nauwkeurige berekening van de sociale kosten van koolstof, onlangs gepubliceerd in Nature, toont aan dat één ton CO₂-uitstoot $1.013 kost, met een bereik van $500 tot $7.056. Dit is vijf tot tien keer hoger dan de huidige waarden die regeringen hanteren.
De onderzoekers van Stanford (Burke, Zahid, Diffenbaugh & Hsiang) benadrukken dat deze berekening alleen het verlies aan bruto binnenlands product (bbp) meet. Schade aan gezondheid, ecosystemen, culturele ontwrichting, zeespiegelstijging en extreem weer zijn niet meegenomen. De echte kosten zijn dus hoger.
De studie toont aan dat opwarming niet alleen tijdelijk de economische productie vermindert, maar ook permanent de groei vertraagt. De relatie tussen temperatuur en economische groei is de afgelopen 60 jaar onveranderd gebleven: hogere temperaturen leiden consistent tot lagere economische groei, zonder aanpassing of herstel. Zelfs 15 jaar na een temperatuurschok is er geen teken van herstel. Dit betekent dat de schade permanent is.
De cijfers zijn schokkend: één ton CO₂ uitgestoten in 1990 veroorzaakte $180 aan schade in 2020, maar zal nog eens $1.840 aan schade veroorzaken tot 2100. Een langeafstandsvlucht per jaar gedurende een decennium leidt tot $25.000 aan mondiale schade. De historische uitstoot van Saudi Aramco zal $64 biljoen aan toekomstige schade veroorzaken. De Amerikaanse uitstoot veroorzaakte sinds 1990 $500 miljard schade in India en $330 miljard in Brazilië.
De schade valt niet gelijkmatig: de rijkste 0,1% stoot 290 ton CO₂ per persoon per jaar uit, wat neerkomt op $294.000 aan jaarlijkse schade. Iemand in de armste 50% veroorzaakt 0,7 ton en $709 aan schade.
De huidige Europese CO₂-prijs is ongeveer €75 per ton. Als koolstof geprijsd zou worden volgens de echte maatschappelijke kosten, zou dit niet alleen emissies verminderen, maar ook het grootste herverdelingsmechanisme in de geschiedenis financieren. Het artikel stelt voor om schuld-ruilen-voor-klimaat of directe overmakingen naar huishoudens in ontwikkelingslanden te gebruiken.
De schuld van rijke landen en rijkste mensen groeit over tijd. Ten koste van mensen die nooit ingestemd hebben met een lening.
Bron: Nature
