In The Guardian waarschuwt auteur en filosoof Richard King, in een fragment uit zijn boek Brave New Wild, voor een denkfout die steeds dominanter wordt: het geloof dat technologie de planeet zal redden van de ecologische crisis die zij zelf heeft veroorzaakt. Net als in Aldous Huxley’s Brave New World ziet King een omgekeerde verhouding ontstaan tussen mens, natuur en techniek – een wereld waarin de omgeving zich moet aanpassen aan het systeem, in plaats van andersom.
Overal ter wereld, van Silicon Valley tot Beijing, wordt technologische innovatie gepresenteerd als dé oplossing voor klimaatverandering. Terwijl kunstmatige intelligentie en datacenters enorme hoeveelheden energie verbruiken, zoeken dezelfde bedrijven hun heil in nieuwe nucleaire energie of zelfs geo-engineering: het manipuleren van de atmosfeer door bijvoorbeeld zwaveldeeltjes te verspreiden of oceanen te 'bemesten' met ijzer. Volgens King is dat de ultieme 'technofix', een poging om met nóg meer technologie te herstellen wat technologie heeft aangericht.
Deze manier van denken is niet enkel wetenschappelijk, maar ook psychologisch: het idee dat elk probleem oplosbaar is met de juiste tool. Veel wetenschappers verdedigen dit instrumentele perspectief – technologie is neutraal, het gebruik bepaalt het morele gewicht. King verwerpt dat. Technologie vormt volgens hem onze blik op de wereld en beïnvloedt hoe we betekenis geven aan menselijkheid, verantwoordelijkheid en natuur. Wie alles als een technisch vraagstuk ziet, verliest moreel en ecologisch kompas.
King pleit niet voor technofobie, maar voor een ander denkkader: één waarin technologie onderdeel is van een bredere sociale en morele transformatie. Nieuwe energiebronnen, batterijen en hernieuwbare technologieën zijn nodig, maar moeten ingebed worden in een visie die de mens en de aarde centraal stelt, niet winst of efficiëntie.
De klimaatcrisis vraagt om een herbezinning op ons wereldbeeld. Als we de logica van de technocultuur blijven volgen, riskeren we een “Brave New Wild”, een wereld waarin we de planeet opnieuw vormgeven zonder te begrijpen wat het betekent om er deel van uit te maken. En dan zijn we reddeloos verloren.
Bron; The Guardian
