Twee strandgangers onder een parasolletje met uitzicht op een vuurzee en een donkere kolom van rook. Die foto van de natuurbrand bij Bordeaux haalde afgelopen weekend de wereldpers. Hij werd gemaakt door de Franse amateurfotograaf Maximilien Lamy, die zelf op vakantie was en moest vluchten voor het vuur.
Op zoek naar iets te eten, stopte hij bij het meer van Lacanau. Tegen RTLNieuws vertelt hij: 'Het decor was heel apocalyptisch. De middagzon weerkaatste op de zwarte rookwolken, die tot enorme hoogte in de lucht te zien waren.' Hij maakte de foto met zijn telefoon. 'Het scherm van mijn smartphone was gebarsten, dus om eerlijk te zijn kon ik niet goed zien wat er op de foto's te zien was.'
Lamy werkt al 25 jaar bij het Franse persbureau AFP maar is geen professionele fotograaf. 'Ik stuurde op goed geluk een paar beelden door aan mijn collega's.' En die waren er zo van onder de indruk dat ze de foto's verspreiden, met als gevolg dat deze ene internationaal vele voorpagina's en websites haalde. Zijn verklaring: 'De foto laat zien: we staan erbij en we kijken ernaar.'
'Het stel zit onder een typisch Frans parasolletje van een bekend Frans drankmerk. Ik beeld me in dat ze denken: wat er ook gebeurt, wij gaan gewoon aan de apero, het Franse borrelmoment. We gaan er toch allemaal aan.'
Maar wat ze daadwerkelijk dachten, weet Lamy niet, hij sprak ze niet aan. 'Ik heb geen idee wie ze zijn en hoe lang ze daar al zaten.' Achteraf is hij opgelucht dat het paar niet herkenbaar in beeld heeft gebracht. 'Ergens zou ik me willen verontschuldigen voor dit beeld, dit echtpaar is onbedoeld het symbool geworden van onze houding bij klimaatrampen.'
'Wat er de afgelopen dagen is gebeurd, gaat me volledig boven de pet. Ik heb echt honderden interviewverzoeken binnengekregen.' Of hij trots is op de foto of stemt het beeld hem vooral verdrietig? 'Ik was op het goede moment op de goede plek en ben trots dat ik een foto heb gemaakt die de wereld rond is gegaan. Als dit ene beeld ook maar een héél klein beetje kan helpen om mensen ertoe aan te zetten iets te doen aan klimaatverandering, overheerst dat het verdriet.'
